Οδυσσέας Ελύτης
Ο Οδυσσέας Ελύτης φρεσκάρισε το στίχο, έδωσε βάθος στη φαντασία, νέες προοπτικές στην ποιητική σύλληψη, νέες αποχρώσεις στη σημασία των λέξεων.
Εκστασιάζεται μέσα στο ορυχείο των εντυπώσεων του υποσυνειδήτου. Δεν σταματάει, εν τούτοις, μόνο εκεί και δεν φέρνει στο φως το μετάλλευμα, αν δεν του δώσει πρώτα καλλιτεχνική έκραση. Ο συρρεαλισμός του δεν είναι, στο βάθος, παρά μια προσωπική επίτευξη που γνώριζε να ωφεληθεί από τον καλό συρρεαλισμό και τα ξένα διαβάσματα, μια ατομική πείρα που χρησιμοποίησε όσα στοιχεία προσαρμόζονταν στην ιδιοσυγκρασία του και που απομάκρυνε, με την εποπτεία του νοηματικού ελέγχου, την περιττότητα και τα ξένα προσθέματα. Τα ποιήματά του, κυρίως μακρόστιχα, είναι πλημμύρες λυρικού χειμάρρου. Η ροή τους είναι θολή και νεφώδης, αλλά παρασύρει φευγαλέες διαδοχές εντυπώσεων, ήχους και κίνηση, τοπία παρθενικά, επιτυχείς κάποτε μεταφορές, που πότε κρύβονται και πότε στίλβουν με την λεπτή αίγλη τους. Ο Ελύτης έχει πετύχει μια λεκτική εγκράτεια, μια έκφραση που είναι πυκνή μαζί και διαφανής και που αν δεν σ’ αφήνει πάντοτε να βλέπεις, σου επιτρέπει όμως συχνά να διαισθανθείς.
Η λογική δεν απορρίπτεται εντελώς. Ακριβώς στη βοήθειά της προστρέχει για την οργάνωση της γλώσσας, την πειθαρχία της εικονοπλαστικής φαντασίας του, την ευγραμμία των αττικών τοπίων του, παρασιωπά κάποιο ενδόμυχο άλγος και προσέχει την έκσταση του θαλασσινού, του αιγαιατικού στοιχείου. Στην ατμόσφαιρά της οργιάζει το υλικό του ονείρου, η σπατάλη των αποχρώσεων, η λυρική έκπληξη.
Ο Ελύτης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης (1912) και σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Πρωτοπαρουσιάστηκε στα «Νέα Γράμματα», το 1935. Συνεργάστηκε επίσης στις «Μακεδονικές Ημέρες», «Νεοελληνικά Γράμματα», «Νέα Εστία», «Καλλιτεχνικά Νέα» κλπ. Το πραγματικό του όνομα είναι Οδυσσέας Π. Αλεπουδέλης.
Κείμενο από: «Ανθολογία Περάνθη» (Τόμος Γ – σελ. 300.)
